అపుడపుడూ ఎక్కడికైనా వెళ్లి రావడానికి ఒక చోటుండాలి,ఊరుండాలి,కనీసం ఒక్క మనిషైనా మిగిలుండాలి !

5 Jun 2014

ఇవాళ

.........................

కలలు కంటాం. మెలకువలోని మెళకువలుగా లోపలెప్పుడూ నిక్షిప్తంగా అవి దాక్కునే వుంటాయి. మనమేమిటో నిజమేమిటో, అబద్దమేమిటో అంతా వాటికి తెలుసు. వాటికే తెలుసు. అసలు జీవితంలోని సగంభాగం, ఇంకా ఎక్కువ అవే .
ఊపిరాడని సందోహం మధ్యన పరుగులు పెడుతున్నప్పుడు ,అవి మనలోపలి నిద్రలోంచి కళ్ళు తెరిచి అన్నీ గమనిస్తూ ఉంటాయి. బహుశా నిద్రలో దాక్కున్నప్పుడు మనం ఉన్నా లేనట్లేనేమో.

1 
మనిషి అసలు స్వరూపం బయటికి వస్తున్నప్పుడు, ఎవరైనా గమనిస్తున్నారని తెలియడమే నిజమైన శిక్ష. అబద్దపురూపం కరిగి అసలుసిసలుతనం వెలికివచ్చేసమయాలు కలలు ఉరివేసుకునే క్షణాలు.


2
నిన్నటిలా ఇవాళలేనట్లే, రేపు అసలే ఉండదు.
అయిందేదో అయింది, అంతా ఇలానే అవుతుంది. కలలు కనడం మాత్రం మానలేం. అవి మాత్రమే మనం- నువ్వూ నేనూ .
కలలు కందాం.ఇవాల్టిలాగే ,రేపు కూడా !


*1.6.2014

No comments:

Post a Comment

ఇటు కూడా ఓ లుక్కేయండి

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...