మళ్ళీ వచ్చారెవరో!

ఎవరో వచ్చారు
వాకిట్లో నిలబడి పిలుస్తూనే ఉన్నారు
ఇన్ని సముద్రాల్ని ఈదుకుంటూ,ఇన్ని జీవితాల్ని దాటుకుంటూ
ఎవరో
బహుశా ఇంత ఊపిరిని ,
ఇంకొంచెం కాలాన్ని పట్టుకొచ్చారనుకుంటాను

ఎంతకీ పెదవి విప్పరు
ఎంతకీ ముఖం మీద నవ్వుల తెరచాప ఎత్తరు
గుండెలోకి చేయి దూర్చి
తెచ్చిన కబుర్ల జున్ను ఎంతకీ పంచి పెట్టరు

వచ్చి యుగాలవుతున్నా పెదవి విప్పరు
పుట్టలా పెరిగిపోతున్న కాలాన్ని తొలుచుకుని బయటికీ రారు !
మౌనం చుట్టే తిరుగుతూ ఉంటారు.
పగళ్ళనూ రాత్రులనూ ఆహ్వానిస్తూ
బహుశా జీవితం నిరీక్షిస్తున్నదనుకున్తాను

*
ఎక్కడో మర్రిచెట్టు మీద గుడ్లగూబ ఎగిరింది.
ఇంటినిండా దుఖం కరిగింది
లోపలా బయటా ముసురు.

ఒళ్ళంతా ఇప్పుడు జ్ఞాపకాలకాల్వలా ప్రవహిస్తుంది
ఇక ఎప్పటికీ వాళ్ళు తెచ్చిన కబురుచెప్పరేమో
రాత్రంతా అలానే పిలుస్తూనే ఉంటారేమో
ఏమో !