వణికే పెదాలు
మొలిచే మోహాలూ- శిలల్లాగే దేహాలూ పుట్టాయి.
1
చుంబనాలు , కౌగిలింతలు
తనువు ఒక స్వరంగా రూపొందేక్రమం
జీవితంగుండా ప్రయాణించిన
నఖక్షతాల్లోంచే
దేహం తరంగితమై పోతుంది.
మదిమాటున రేకెత్తే క్షణాల్ని స్వరపరిచే సజీవాసక్తి
2
నాడుల స్థావరం దేహం
మోహమే నాడుల్ని సవరించి
శ్రుతిచేసి ఉంచుతుంది కాబోలు.
ప్రతిసారి కళ్ళల్లోనే దేహం నిద్రిస్తుంది,సుఖిస్తుంది
మోహరూపాల్ని దర్శించిన వారికోసం
రాత్రుళ్ళు గుమ్మంలో నిరీక్షిస్తుంది
స్వరాలు నేర్చుకున్న దేహసంగీతం కోసం
ఉదయం ఎదురుచూస్తూనే ఉంటుంది
3
దేహాన్ని పూజించడం ఒక సృజన
ఆమె నదిని తన దేహంగా ధరించింది
అతడు-ఆకాశమై ఆమెలో దాక్కున్నాడు
ఇద్దరి చుట్టూతా పరిభ్రమించే మోహం
వనం పచ్చదనాన్ని అరువిచ్చింది
నది ప్రవాహాన్ని జతకలిపింది
అనుభవాలన్నీ స్వచ్చంగా సుఖించాయి
......................................................!!!
(మీరానాయర్ 'కామసూత్ర' చూసాక ...1996)
